EN SON BANA GEL
| ||||||
Yorum (1) Yorum yaz!
YALNIZLIĞIMDA YEŞERECEK,BAHARIMIN YAPRAKLARI
Sevip te kaybettiğim insanları anımsamaksa içimi yakıyor.
Sevgilere ödüller verilmesi gerekirken böylesine ağır cezalar verilmemeliydi..Aslında verilen bir ceza olmasa bile..Sevgilerden,dostluklardan uzaklaşmış olmam, bana verilen bir ceza gibi geliyor.Kaybettiklerimin asla kazanma şansımın olmamasını bilerek yaşamayı sürdürmeye mecburuz..Sevgiden,bir daha asla mutlu olamıyacağımı bilerek gülmeyi denemeyi hiçbir zaman ihmal etmeyeceğim.Ulaşılması imkânsız bir yerlerde olduğunu bilerek sıradan olanlarla birlikte olacaksın..Çok zor gerçekten,hayatı tanımak,insanları tanımak,tanıyıp devam etmek çok zor..
Derdini anlatabileceğin,içini dökebileceğin boynuna sarılabileceğin,dostluğunu paylaşabileceğin yürekli kimse olmasa bile her şeye rağmen hayatı devam ettirebilmek çok zor..Sürekli düşünmekten,duygularımın yoğunluğundan bitkinim.Yeryüzünde de gökyüzündeki kuşlar kadar özgür kanatsız kuşlar var..Kuşlar için biz insanlar nasıl da önemsiz varlıklarız. Onlar için bilinmeyene varmak önemli. Kuşlar özgür olmalarının yanında en yalnız canlılardır da.Üç noktada özgür olmanın bedeli uç noktada yalnızlık mı? Yeryüzündeki kanatsız kuşlar gökyüzündeki kanatlı kuşlar kadar yalnızlar mı??
Günlerce, haftalarca, aylarca hatta yıllarca izini sürdüm sevginin , sevdanın,dostluğun ve kardeşliğin..Sonunda ise pek çok insana korkunç gelebilecek böylesine yoğun bir yalnızlığın içinde buldum kendimi..Bir insanın kendini tanımlayacak karşı cinsini bulamaması,sevgiden yoksun kalması ve eksik olarak yaşamını sürdürmesi hiç zor değil bence..Hayatta bazı kapılar çok zor açılıyor.Hatta bazen kapıları açmak imkânsız görünüyor.İnsan çoğu zaman vaz geçiyor.Benimde bunu başardığım kapılar oldu.Açılan her kapı beraberinde yeniden açmayı istediğim başka kapalı kapıları getirdi.Yeryüzünde var olan açık veya kapalı bütün kapılara bir kez daha “Merhaba.”
Yeryüzünde bir çok istemediğimiz olaylara şahit oluyor,ve duyuyoruz..Dünyada aslında olmaması gerekirken hep olmaya devam eden haksızlıklar beni çok korkutuyor.Korkuyorum..Yalnızlığın bana hissettirdiği en güçlü duygunun korku olduğunu düşünüyorum.Bundan sonraki hayatımda geçmişimden öğrendiklerimle,bugünkü savaşımla,amaçlarıma düşlediğim güzel sonlarıma doğru yol almayı istiyorum.Bıraktıklarımı hatırlamayarak ,bıraktıklarıma ise dört elle sarılarak yeryüzünde uçmayı sürdürmek istiyorum..Beni tek başıma benimle bırakan bütün dost bildiklerime teşekkür etmek istiyorum.T ek başına olmaktan korkmamayı,tek başına kazanılan her şeyin imkânsızı başarmak olduğunu,tek başına sürdürülen bir hayatın içinde de mutlu olunabileceğini onlardan öğrendiğim için onlara sonsuzca teşekkürlerimi sunuyorum.
Kardelen adındaki arkadaşımın bir zamanlar bana söylemiş olduğu sözleri anımsıyorum..
· İnsan ruhunda açılan yaraların yanında bedensel acıların ne önemi var ki. Bedensel acılar gelir geçerler unutulurlar.Oysa ki mânevi acıların bıraktığı izler yaşam boyu silinmezler.Kardelenin sözleri ne kadar da doğruymuş..geçmişte yaşadığım hangi bedensel acı,bugün yeniden hayatıma giriyor ki..Oysaki geçmişte yaşadığım mânevi acılar bugünde hayatımda.
· Her şeyi boş bulup yaşamdan kopmayı istediğim insanlar…kendimi boşluğa bırakarak ölmeyi düşlediğim anlar..Yaşamda umut etmek her şey demekmiş. Umut biterse yaşam da bitiyormuş.Adı olmayanların kazanmalarını istemiyorum.Adı olan benim ve yine adı olan sizlerin kazanmanızı istiyorum..Kazanmak ve kazandırmak için yaşamayı,mutluluğu aramayı seçiyorum..
· İnsanların duygularını içlerine atmalarının nedeni, dışa vurulduğu anda duyguların azalmasından korkulmasımıdır??
Yalnızlığımı seviyorum ama bir sevgilinin varlığıyla yok edilemeyecek yalnızlığımı daha çok seviyorum. Hayatımı oluşturan, içimdeki dışımdaki her şeye damgasını vuran yalnızlığımın benim için vazgeçilmez olduğunu biliyorum.yalnızlığım olmasaydı kazandığım zaferler de olmayacaktı..
"Bir çiçeğin açmak için sebepler bulduğu gibi,yaşama dair sebepler bulmak için yaşıyorum.,eğer bir gün gelir de yaşamak için bir sebep bulamazsam ölmek için bir sebep bulmuşum demektir.Bu sözü kaleme dökerken yüreğim eriyor. Yalnızlık başka türlü anlatılmaz galiba..Yalnızlığın limanından uzaklaşmanız temennesiyle..i/s
Yorum (yok) Yorum yaz!
SEVDA GÜNEŞİN AYDINLIK VE PARLAK OLSUN
| Ekleyen: İREMCİK / Şiir |
|
|
Nasıl yaptın, nasıl soktun bu dikeni yüreğime?? Günlerdir hiç durmadan kanadı yüreğim.. Kan dindi şimdi, ama bir sızı var, hiç dinmeyecek inancını uyandıran yakıcı bir sızı.. Yokluğundan beter bir acı veriyor bana.. Oysa en küçük düşüncem bile sensiz edemiyor. Gökyüzü fakirleşiyor yıldızlardan yana.. Deniz unutup maviliğini, Kan kusuyor akşamlara.. Güneş bile ısıtmıyor gereğince.. Dağlar yüksek, Çimenler yeşil değil, Kardelen Çiçekleri bile eskisi gibi tomurcuk vermiyor. SEN OLMAYINCA.... Hava, su, nimet değil istediğim.. Senin ömür boyu mutlu olmanı istiyor.. O k y a n u s u m... Sevgini verdikçe azalacağını sanma.. Tükeneceğinden hiç korkma.. O, harcamakla tükenecek bir hazine değil.. İçildikçe suyu gürleşen bir pınar.. Toplandıkça meyvalarını daha bol veren bir ağaç.. Çiçeklerin koparıldıkça, daha güzellerini fışkırtan bir saksı gibidir. Bulduysa yerini esirgeme SEVGİNİ . Düşüncelerini katkısız, yapmacıksız duygularla yıkayıp arıt.. İçindeki sevgini duygularınla ispat et. Tertemiz en ufak esintinin bile henüz değmediği, yeni açmış Kardelen çiçekleri, gibi bir sevgi koy ortaya.. Sevda güneşin aydınlık ve parlak olsun.. İsmail SEZGİN |
Yorum (yok) Yorum yaz!
VUR BENİ
Hadi, vur beni..
Öldür ki,
Sevgisizliğin acısını
çekmesin bu yürek...
Hadi vur..
Son nefesimi vereyim elinden.
Boşluğa çakılı kalmasın gözlerim.
Kutsaldır senin elinden ölmek.
Saatlerin çığlığıyla,
Gecenin ortasında gelsin ölüm.
Çünkü biz hayatı, sevgi bellemişiz..
Sevgisiz yaşanmıyor..
Hadi,vur beni..
Kanadı kırık kuşlar gibi,
koy verme çaresiz.
Ağlamaktan kurumasın gözpınarlarım..
Sızlamasın..
Bir daha çürümesin yüreğim.
Çünkü ben sevmişim birkez,
Sevdiğimi yürekten severim..
Hadi,vur beni..
Sonra da İstanbulu,
kurşunla yedi yerinden..
Ölmenin keyfine varayım,
senin elinden..
Usul usul yıkılsın zamanın önünde..
Senden sonra İstanbul yaşamasın.
Çünkü biz büyüklerimizden bellemişiz..
Sevdiğimizle bastığımız toprağa,
Önce kendimizi gömeriz..
İsmail SEZGİN
2002
Yorum (yok) Yorum yaz!
SENİ ANMAK
Dokunsam üşüyor ellerim,bulamıyorum gözlerini. Bir modanna yüzün.. saklıyor hislerini benden.. Yıldızlar sarıyor hayallerin derin göklerini şişeler çekiliyor bir kadehe bırakıp yerini derken ellerin geliyor işlenmiş sedeften. takılıyor kalbimin üstüne broş gibi o an tutabilsen ; tutabilsen ellerimi. hayat çizgileri kısalmış avuçlarımda ter belki sana susamışlığım o zaman biter.. kanserli hücrelere vurmuş kendini hatıralar rüzgarda üvez dudakların bir harmonika.. bir şarkıyı çalar gibi titrek aralanmış göğüslerin daha bir sivri süngü süngü hele o umursamaz baygın bakışların var ya Aşk alfabesinin ilk harfidir o günkü Saçların kafesini yadırgayan kanarya bozuk bir fermuar ayrılığımız çünkü kapatamıyor kavuşmamızı ne fayda kumlarda tükenen dalgalar kadar yavaş gelip gelip çekiliyor seni anışlarım bütün camları kırık bir ev sarhoşluklarım ve orda bana yalnızlıktır tek arkadaş bir dünya yaratırım kendime senin adından ama ne varsa alıyor dertler hayatın güzelliğini tutmuşcasına bir kelebeğin o nazlı kanadından..
İsmail SEZGİN MART-2006
|
Yorum (2) Yorum yaz!
« Önceki ::